Naald en draad

Zaterdagnacht om 01.00uur gaat de telefoon, de mevrouw aan de lijn vertelt dat ze een broek aan het vermaken was en plotseling begon de hond zo te slikken en te kwijlen. Samen met haar dochter had ze in de mond van de hond gekeken en een naald in zijn tong gezien. Samen hadden ze geprobeerd de naald eruit te krijgen, maarja een kruising Vizla/Retriever van 6 maanden oud blijft natuurlijk niet netjes staan en dat was dan ook niet gelukt. Erger nog, toen ze nog een keer in de mond keken, was de naald niet meer te zien !! WAT NU TE DOEN???

Als de naald er eerst wel zat en nu niet meer, blijven er twee mogelijkheden over: 1. de hond heeft de naald onopgemerkt toch uitgespuugd of 2. de hond heeft de naald ingeslikt. Om hier achter te komen moest de hond naar de praktijk komen zodat we hier nog een keer konden kijken of de naald nog ergens in de mond zat of niet meer. Dus om 01.30uur kwam de pup vrolijk de praktijk binnengelopen en vermaakte zich kostelijk, alsof er niets aan de hand was. Maar bij inspectie van de mond bleek daar in ieder geval geen naald meer te zien. Om nu uit te maken of de hond de naald had doorgeslikt of niet hebben we toen besloten om rontgenfoto's te maken. Naalden bestaan natuurlijk uit metaal en dat is goed te zien op een rontgenfoto.

 

Zoals duidelijk te zien had de hond de naald dus helaas niet ongemerkt uitgespuugd, maar doorgeslikt en zat de naald in de maag. Vervolgens was nu de vraag hoe de naald eruit te krijgen. Een hele mooie optie is om dat met een endoscoop te doen, dit is een slangetje (waar een kamera inzit en een grijpertje doorkan), dat via de mond en slokdarm tot in de maag en dunne darm kan worden gebracht. Dit moet echter in een specialistische kliniek gebeuren en na overleg met de universiteit Utrecht bleek dit niet te realiseren te zijn op dit moment. Daarop is toen besloten om de hond gelijk maar te opereren.

Nadat de maag buiten de buikholte gehaald was, dachten we op een gegeven moment de naald door de maagwand heen te voelen en maakten een klein gaatje in de maag, echter door dat gaatje drukten we geen naald maar een scherpe houten splinter. Omdat de naald zo dus niet te vinden was de maag alsnog geopend en vervolgens is met de maaginhoud (die trouwens uit veel houtsnippers en andere dingen die niet in een maag horen bestond) is de naald vervolgens verwijderd.

Vervolgens is de maag weer gehecht en ook de buikholte gesloten en mocht de hond weer wakker worden uit zijn narcose. Omdat het inmiddels 05.00 uur was, is de hond de rest van de nacht bij ons gebleven en de volgende dag weer kwispelend met zijn eigenares mee naar huis gegaan. Waarbij we haar natuurlijk wel op het hart gedrukt hebben om te proberen te voorkomen dat de hond weer kans zou krijgen om hout of andere dingen op te eten.