Eind oktober werd Loesje, een dwergpoedelteefje van 1 jaar oud bij ons aangeboden voor verder onderzoek naar haar hartruis, die bij de eigen dierenarts was vastgesteld.
Loesje had een ruis op haar hart
Eind oktober werd Loesje, een dwergpoedelteefje van 1 jaar oud bij ons aangeboden voor verder onderzoek naar haar hartruis, die bij de eigen dierenarts was vastgesteld.
Bij het lichamelijk onderzoek werd een harde ruis op het hart gehoord. Het bijzondere aan deze ruis was dat het zowel tussen de eerste en de tweede hartetoon als tussen de tweede en opvolgende eerste hartetoon. Het geluid dat zo ontstaat wordt omschreven als een machinekamer geluid. Dit type ruis komt voor bij een persisterende ductus arteriosus botalli. Hierbij is een bloedvat dat voor de geboorte de longslagader en lichaamsslagader met elkaar verbind, na de geboorte niet gesloten. Voor de geboorte is dit vat functioneel, omdat de longen dan niet gebruikt worden wordt het bloed dan via dit vat vanaf de rechter kant van het hart om de longen geleid en direct in de lichaamsslagader verder door het lichaam gepompt. Echter na de geboorte moet het bloed wel langs de longen daar in die longen de zuurstof in het bloed moet worden opgenomen en de afvalgassen zoals CO2 aan de longen worden afgegeven. Op het moment dat dit vat niet sluit, zal een deel van het bloed dus niet door de longen gaan en dus niet mee kunnen doen aan de gasuitwisseling. Dit is een ernstige, op termijn dodelijke aandoening.
Gezien de ernst van de aandoening waarvan Loesje verdacht werd was het van groot belang de diagnose met grote zekerheid vast te stellen, vandaar dat besloten werd tot het maken van rontgenfoto's en een echo van het hart. Uiteindelijk is met behulp van een speciaal echo-onderzoek (kleuren doppler) waarmee de bloedstroom binnen het hart en de bloedvaten in beeld wordt gebracht, de nog open zijnde ductus aangetoond.
Vervolgens stond de eigenaar voor een moeilijke keuze, zonder behandeling zou Loesje zeker op jonge leeftijd sterven, aan de andere kant was de noodzakelijke operatie kostbaar en natuurlijk ook niet geheel zonder gevaar. Immers de borstholte moet dan opengemaakt worden, de hond dan kunstmatig beademd worden en dan moet het bloedvat worden afgebonden, waarbij doordat het bloedvat soms van minder goede kwaliteit is het risico van scheuren van het vat aanwezig is. Na lang nadenken en uitgebreid overleg besloot de eigenares toch tot operatie.
Nadat Loesje onder narcose gebracht was, werd ze aangesloten op de kunstmatige beademing. Vervolgens werd de borstholte geopend door tussen de 4e en 5e rib een snede te maken. Met een wondspreider werden de ribben uit elkaar geduwd zodat er goed overzicht in de borstholte verkregen werd. Nu was het kloppende hart mooi te zien en kon ook goed gezien worden hoe de longen door het beademingsapparaat steeds gevuld werden. Heel voorzichtig is vervolgesn de ductus botalli vrijgeprepareerd. Dit is een secuur werkje omdat je natuurlijk bij een kloppend en dus bewegend hart aan het werk bent. Ook loopt er vlak in de buurt een belangrijke zenuw die natuurlijk niet beschadigd mag worden. Nadat het vat rondom vrijgeprepareerd was hebben we er een hechting omheen gelegd en dan komt het spannendste van de operatie, namelijk het aantrekken van de hechting. De wand van het vat kan namelijk van slechte kwaliteit zijn n scheuren als de hechting te snel of te hard wordt aangetrokken en als dat gebeurt is er natuurlijk een groot, levensbedreigend probleem!! Echter gelukkig hield het vat het en kon de hechting goed worden geplaatst. Het hartje klopte normaal verder hoewel je wel het verschil in vulling van de vaten zag nu het extra vat was afgebonden.De borstholte werd vervolgens weer gesloten en toen is Loesje van de beademing afgehaald.
Na de operatie heeft Loesje nog 1 dag bij ons in de intensieve zorg gelegen, daarna mocht ze al naar huis. Een week later bij controle meldde de eigenars al dat ze weer achter katten aanzat en actiever was dan voor de operatie. Inmiddels zijn we meer dan een half jaar verder en het gaat nog steeds prima met Loesje, ze wandelt volop en is een vrolijk actief hondje