Konijnen zijn erg populaire huisdieren en de tijd van het konijn wat buiten in een hok zit en daar eten en drinken krijgt is voorbij. Konijnen zijn volwaardige gezelschapsdieren, vele konijnen wonen binnen en sommigen lopen zelfs los in huis.
Ook op het gebied van de verzorging van konijnen is veel veranderd.
De voeding, huisvesting en verzorging zijn stukken verbeterd. Maar op diergeneeskundig gebied verandert er ook veel. Bijna iedereen weet het belang van het enten van konijnen en doordat er nu goede entstoffen zijn, kan voorkomen worden dat konijnen aan bepaalde virusinfecties overlijden. (Elk jaar nog sterven er konijnen door met name Viral Hemorrhagic Disease en zelden Myxomatose, met entingen voorkomen we dit).
Een andere erg belangrijke aandoening bij konijnen, waar nog niet veel eigenaren vanaf weten is de kwaadaardige baarmoederkanker. De bedoeling van deze folder is uit te leggen wat dat is, wat we eraan kunnen doen en hoe we het kunnen voorkomen.
Baarmoederkanker
De kwaadaardige baarmoederkanker (adenocarcinoom van de baarmoeder) is waarschijnlijk de meest voorkomende tumor van het konijn. Het treedt op bij konijnen ouder dan 2 jaar. Het is een veel voorkomende aandoening in dieren die gedurende 2 a 3 jaar niet drachtig waren. Bij sommige rassen zoals Hollandertjes, Tari’s en Havanna’s komt het bij 50-80% van de vrouwtjes ouder dan 4 jaar voor.
Oorzaak
Vrouwtjeskonijnen zijn voortdurend in oestrus (= zoals honden loops of katten krols zijn) als ze niet zwanger is. Tijdens de oestrus produceren de eierstokken oestrogenen (=geslachtshormoon). Deze oestrogenen prikkelen de baarmoeder, waardoor eerst de wand dikker wordt, maar deze verdikking ontwikkelt zich tot een zeer kwaadaardige vorm van kanker. De kwaadaardigheid blijkt onder andere uit de snelle en uitgebreide uitzaaiing van de kanker naar bijvoorbeeld de longen.
Verschijnselen
In het begin toont het konijn nog gezond en kan het alleen de dierenarts opvallen dat als hij/zij de baarmoeder voelt deze te groot of grof is. Ook kunnen de melkpakketten opgezwollen zijn. In een later stadium wordt het konijn sloom, gaat minder eten, wordt mager en benauwd. Uiteindelijk zal het diertje overlijden.
Diagnose
De diagnose kan door de dierenarts gesteld worden door het voelen van een te grote baarmoeder in combinatie met andere klachten zoals bijvoorbeeld slechte eetlust en afvallen.
Behandeling
De behandeling bestaat uit het operatief verwijderen van de baarmoeder (=sterilisatie). Belangrijk is dat voor de operatie ook een rontgenfoto van de longen gemaakt wordt om eventuele uitzaaiingen op te sporen. De prognose is goed als er nog geen uitzaaiingen zijn opgetreden.
Preventie
Het vroegtijdig castreren (=sterilisatie) van vrouwelijke dieren die toch geen jongen moeten krijgen is de beste preventie. De operatie moet het liefst worden uitgevoerd voordat het dier 2 jaar oud is.
Dus bent u niet van plan te fokken met uw konijn, dan is castratie van uw vrouwelijke konijn uit gezondheidsoogpunt verreweg de beste oplossing. Daarmee kunt u het optreden van deze kwaadaardige vorm van kanker voorkomen.